Αυστηνίτης:
Το στερεό διάλυμα άνθρακα και ενώσεων διαλυμένων στο γ-Fe διατηρεί ακόμη τα χαρακτηριστικά κυβικού πλέγματος με πρόσωψη κεντραρισμένο του γ-Fe. Η δομή αυτή γενικά υπάρχει σε υψηλές θερμοκρασίες· ο αυστηνίτης αρχίζει να αποδιοργανώνεται στους 200-300°C. Καθώς η θερμοκρασία θέρμανσης αυξάνεται, τα κόκκινα κόκκινα μεγαλώνουν σταδιακά. Σε μια δεδομένη θερμοκρασία, όσο μεγαλύτερος είναι ο χρόνος παραμονής, τόσο πιο χοντρά είναι τα κόκκινα του αυστηνίτη. Τα όρια των κόκκων είναι σχετικά ευθεία, σχηματίζοντας κανονικά πολύγωνα· είναι αμαγνήτιστος, έχει καλή πλαστικότητα, χαμηλή αντοχή και ορισμένη τουγκσίτητα· στο βαφτισμένο χάλυβα, ο υπόλοιπος αυστηνίτης διανέμεται στα κενά μεταξύ των βελόνων μαρτενσίτη.
Υπέρψυκτος αυστηνίτης:
Αυστηνίτης που υπάρχει κάτω από τη θερμοκρασία A1 και είναι ασταθής και έτοιμος να υποστεί μετασχηματισμό.
Φερρίτης:
Ένα στερεό διάλυμα άνθρακα και ενδοτικών στοιχείων διαλυμένων σε α-Fe, με ενδοκεντρικό κυβικό πλέγμα και εξαιρετικά χαμηλή διαλυτότητα άνθρακα· Χαρακτηριστικά: εμφανίζει καλή τάση και πλαστικότητα· παρουσιάζει λαμπερή, πολύγωνη κοκκώδη δομή· υπάρχει σε υψηλές θερμοκρασίες πάνω από 1400°C, γι' αυτό ονομάζεται φερρίτης υψηλής θερμοκρασίας ή δ-στερεό διάλυμα, συμβολίζεται με δ· σε υπο-ευτηκτοειδή χάλυβα, ο φερρίτης που ψύχεται αργά εμφανίζεται ως κοκκώδης μορφή με σχετικά ομαλά όρια κόκκων. Όταν η περιεκτικότητα σε άνθρακα πλησιάζει την ευτηκτοειδή σύνθεση (0,77% περιεκτικότητα σε άνθρακα), ο φερρίτης κατακρημνίζεται κατά μήκος των ορίων των κόκκων. (Ευτηκτοειδής: Μετασχηματισμός φάσης κατά τον οποίο δύο ή περισσότερες νέες φάσεις κατακρημνίζονται μαζί από την αρχική φάση.)
Μαρτενσίτης:
Μια υπέρκορη στερεή διάλυση άνθρακα διαλυμένου σε α-Fe, με κυψελωτή δομή κεντραρισμένη στο σώμα· οι συνηθισμένες μορφολογίες του μαρτενσίτη περιλαμβάνουν δομές σε μορφή λοξού και πλακώδεις· η μορφολογία του μαρτενσίτη εξαρτάται κυρίως από τη θερμοκρασία σχηματισμού, η οποία με τη σειρά της εξαρτάται από την περιεκτικότητα σε άνθρακα και σε κραματικά στοιχεία στον αυστηνίτη· για τον ανθρακούχο χάλυβα, καθώς αυξάνεται η περιεκτικότητα σε άνθρακα, η ποσότητα του μαρτενσίτη σε μορφή λοξού μειώνεται σχετικά, ενώ η ποσότητα του πλακώδους μαρτενσίτη αυξάνεται σχετικά· χαρακτηριστικά: υψηλή αντοχή και υψηλή σκληρότητα· σχηματίζεται με γρήγορη ψύξη (βαφή) του αυστηνίτη, δεν αποτελεί ισορροπημένη δομή και αποσυντίθεται εύκολα όταν θερμαίνεται στους 80–200°C·
Μαρτενσίτης σε μορφή λοξού:
Σχηματίζεται σε χάλυβες χαμηλού και μεσαίου περιεχομένου άνθρακα και σε ανοξείδωτους χάλυβες, αποτελείται από δέσμες λοξών που διατάσσονται παράλληλα. Η χωρική μορφή είναι επιμήκης και πλατιά, και ένας κόκκος αυστηνίτη μπορεί να μετασχηματιστεί σε αρκετές δέσμες λοξών (συνήθως 3 έως 5).
Μαρτενσίτης σε μορφή λοξού (βελονιαστής μαρτενσίτης):
Αυτό συναντάται συχνά σε χάλυβες υψηλού και μέσου περιεκτικότητας σε άνθρακα και σε κράματα Fe-Ni υψηλής περιεκτικότητας σε νικέλιο. Όταν οι μεγαλύτερες λωρίδες μαρτενσίτη είναι πολύ μικρές ώστε να μην αναλύονται από οπτικό μικροσκόπιο, ονομάζεται κρυπτοκρυσταλλική μαρτενσίτη. Η μαρτενσίτη που λαμβάνεται από τη συνηθισμένη βαφή στην παραγωγή είναι γενικά κρυπτοκρυσταλλική μαρτενσίτη.
Επαγωμένη Μαρτενσίτη:
Η μικροδομή αυτή δημιουργείται με επάγωση χαμηλής θερμοκρασίας (150–250°C) και αποτελείται από μαρτενσίτη με χαμηλότερο βαθμό υπερκορεσμού και πολύ λεπτά καρβίδια. Η διάσπαση της μαρτενσίτης συμβαίνει μεταξύ 80 και 200°C. Όταν ο χάλυβας θερμαίνεται σε περίπου 80°C, η ατομική δραστηριότητα μέσα σε αυτόν αυξάνεται, και ο υπερκορεσμένος άνθρακας στη μαρτενσίτη αρχίζει σταδιακά να αποτίθεται με τη μορφή καρβιδίων. Ο βαθμός υπερκορεσμού του άνθρακα στη μαρτενσίτη μειώνεται συνεχώς, δημιουργώντας έτσι μια μεικτή δομή μαρτενσίτη με χαμηλότερο βαθμό υπερκορεσμού και πολύ λεπτά καρβίδια.
Τσιμέντίτη:
Ένας σύνθετος χημικός ενώσεως άνθρακα και σιδήρου, Fe3C· Χαρακτηριστικά: Περιέχει 6,67% άνθρακα, έχει μία πολύπλοκη ορθορομβική κρυσταλλική δομή· είναι πολύ σκληρός, εξαιρετικά εύθραυστος, με σχεδόν μηδενική αντοχή και πλαστικότητα·
Περλίτης:
Μηχανικό μείγμα φερρίτη και τσεμεντίτη σε εναλλασσόμενα φύλλα, που σχηματίζεται μέσω ευτηκτοειδούς αντίδρασης σε κράματα σιδήρου-άνθρακα· Χαρακτηριστικά: Εμφανίζει περλαμπρότητα· οι μηχανικές του ιδιότητες βρίσκονται μεταξύ αυτών του φερρίτη και του τσεμεντίτη, με υψηλή αντοχή, μέτρια σκληρότητα και καλή πλαστικότητα και τάση αντοχής·
Φυλλώδης Περλίτης:
Ένα μείγμα φερρίτη και τσεμεντίτη που σχηματίζεται από εναλλασσόμενα επικαλυπτόμενα λεπτά στρώματα· Με βάση το μέγεθος της διαστρωμάτωσης, μπορεί να διαιρεθεί σε: Περλίτη (διαστρωμάτωση 450–150 nm, θερμοκρασία σχηματισμού A1–650℃, ξεκάθαρα διακρίνεται με οπτικό μικροσκόπιο), Σορβίτη (διαστρωμάτωση 150–80 nm, θερμοκρασία σχηματισμού 650–600℃, διακρίνεται μόνο με μικροσκόπιο υψηλής μεγέθυνσης) και Τροοστίτη (διαστρωμάτωση 80–30 nm, θερμοκρασία σχηματισμού 600–550℃, διακρίνεται μόνο με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο).
Γρανιτική Περλίτη:
Ένα μείγμα στο οποίο ο τσεμεντίτης υπάρχει με γρανιτική μορφή μέσα σε μήτρα φερρίτη· Η γρανιτική περλίτη λαμβάνεται συνήθως μέσω σφαιροποίησης εξανοσμάτωσης· (Σφαιροποίηση εξανοσμάτωσης: Εξάνοσμα που εφαρμόζεται για τη σφαιροποίηση των καρβιδίων στο χάλυβα).
Άνω Μπαινίτη:
Ένα μείγμα που σχηματίζεται από υπέρκορο βελονοειδές φερρίτη και τσεμεντίτη όταν η θερμοκρασία πέφτει στην περιοχή 550–350℃, με τον τσεμεντίτη να βρίσκεται ανάμεσα στις βελόνες του φερρίτη· Χαρακτηριστικά: φτερωτή εμφάνιση, ψαθυρό, υψηλή σκληρότητα· βασικά αναγνωρίσιμο με οπτικό μικροσκόπιο 500x. Κάτω Μπέινιτης
Ένα μείγμα που σχηματίζεται από υπέρκορο βελονοειδές φερρίτη και τσεμεντίτη όταν η θερμοκρασία πέφτει στην περιοχή 350–230℃, αλλά ο τσεμεντίτης βρίσκεται εντός των βελόνων του φερρίτη· Χαρακτηριστικά: εμφανίζεται ως μαύρες βελονοειδείς ή μορφής φύλλου καλαμιού δομές·
Γρανιωτός Μπέινιτης:
Ένα μείγμα αποτελούμενο από σχετικά χονδρές ογκώδεις περιοχές φερρίτη και πλούσια σε άνθρακα αυστηνίτη·
Μπέινιτης χωρίς καρβίδια:
Μια μικροδομή αποτελούμενη από μονοφασικό λωριώδη φερρίτη, γνωστή επίσης ως φερριτικός μπέινιτης· Χαρακτηριστικά: Ο μπέινιτης χωρίς καρβίδια εμφανίζεται συνήθως σε χαμηλού άνθρακα χάλυβα·
Δομή Widmanstätten:
Μια πολυφασική μικροδομή στο χάλυβα όπου η προ-ευτηκτοειδής φάση υπάρχει με μορφή βελόνας ή πλάκας, αναμεμειγμένη με στρωματώδες περλίτη, γεγονός που εμφανίζεται όταν οι κόκκοι της αυστηνίτη είναι σχετικά χοντροί και ο ρυθμός ψύξης είναι κατάλληλος. Χαρακτηριστικά: Χοντροί κόκκοι, με πλακοειδείς, φτερωτούς ή τριγωνικούς σχηματισμούς.
EN
Επικαιρότητα