Austenite:
Solutio solida carbonis et elementorum alligati in γ-Fe dissoluta, quae tamen characteristicas retinet reticuli cubicis centrum habentis γ-Fe. Haec structura generaliter ad altas temperaturas existit; austenite incipit inter 200–300°C decomponi. Dum temperatura calefaciens crescit, grana paulatim maiora fiunt. Ad datam temperaturam, quanto diutius tempus manendi, tanto crassiora sunt grana austenitis. Limites granorum relativè recti sunt, formantes polygonia regularia; est non magnetica, bonae plasticitatis, parvis viribus, certaque tenacitate; in ferro durato, austenite residuus distribuitur in hiatus inter aculeos martensitis.
Austenite suprafrigidatus:
Austenite infra A1 temperaturam existens, instabilis et transformationi imminens.
Ferrite:
Solutio solida carbonis et elementorum alligandi in α-Fe dissoluta, reticulum cubico centrum habentem et solubilitatem carbonis valde infimam; Caracteres: Bonam tenacitatem et plasticitatem ostendit; structuram granulorum polygonalem et nitidam praebet; existit ad temperaturas altas supra 1400℃, ideo ferritum altum temperatum vel solutio δ appellatur, denotata per δ; in ferro subeutektoidali, lentius frigidato, ferritum quasi grana massiva cum finibus granulorum satis lenibus apparet. Cum contentus carbonii compositionem eutectoidalem (0.77% carbonii) adpropiet, ferritum ad fines granulorum exsolvitur. (Eutectoidale: Transformatio phasica in qua duo aut plures novi phasi simul de parente phase exsolvuntur.)
Martensite:
Solutio solida supra saturata carbonii in α-Fe dissoluti, cum structura tetragonalis centro occupata; ad Martensitam communem pertinent formae lamellares et tabulares; morpha Martensitae praecipue dependet a temperatura formationis, quae autem pendet ab contentu carbonii et elementorum alligantium in austenite; pro ferro-carbonio, dum crescit contentus carbonii, quantitas Martensitae laminaris relative minuitur, et quantitas Martensitae tabularis relative augetur; characteristics: alta vis et altus durities; formata per rapidum refrigerationem (exstinctionem) austenitis, non est structura aequilibrata et facile dissociat calefacta ad 80–200°C;
Martensita laminaris:
Formata in ferro-alligamentis bassi et medii carbonii et in ferro-alligamentis rubiginis resistente, constat e fasciculis laminarum parallele dispositis. Figura spatialis est compressa et producta, et unum granulum austeniticum converti potest in plures fasciculos laminarum (saepius 3 ad 5).
Martensita laminaris (martensita acicularis):
Hoc communiter invenitur in sideris carbonatis altis et mediis atque in legibus Fe-Ni cum nickello alto. Quando maxima latha martensitis nimis parva sunt ut microscopio optico discernantur, martensite cryptocrystallina dicitur. Martensite quod ex communi temparatione in productione oriundum est generaliter martensite cryptocrystallinum est.
Martensite Tepfactum:
Haec microstructura a tepfactione ad temperaturam bassam (150–250°C) formata est et ex martensite cum satietate bassiori atque carburiolis valde tenuibus constat. Decompositio martensitis inter 80 et 200°C fit. Cum ferrum ad circiter 80°C calefit, activitas atomica intrinseca augetur, et carbone saturatus in martensite paulatim incipit exsolutus esse forma carburi. Gradus saturationis carbonis in martensite continuo minuitur, ita ut structura mixta martensitis cum satietate bassiore et carburiolis valde tenuibus formetur.
Cementite:
Compositum carbonis et ferrum, Fe3C; Caracteres: Tenet 6.67% carbonis, habet orthorhombicum crystallinum schemam; valde durum, extreme friabile, cum fere nulla tenacitate et plasticitate;
Pearlytum:
Mistura mechanica ferriti et cementiti in alternis lamellis stratiformibus, formata per reactionem eutectoidem in alligatis ferri-carbonis; Caracteres: Lucem pearlytam ostendit; proprietates mechanicae eius inter ferritum et cementitum sunt, cum altitudine firmitudinis, duretia moderata, et bona plasticitate ac tenacitate;
Pearlytum Lamellosum:
Ferriti et cementiti mixtura ex tenuissimis alternis stratis superpositis formata; Secundum magnitudinem intervalli lamellaris, dividi potest in: Perlite (spatium lamellare 450–150 nm, temperatura formandi A1–650℃, clarē discernibilis sub microscopio optico), Sorbite (spatium lamellare 150–80 nm, temperatura formandi 650–600℃, tantum sub microscopio optico altā magnificatione discernibilis), et Troostite (spatium lamellare 80–30 nm, temperatura formandi 600–550℃, solūm cum microscopio electronico discernibilis);
Perlita granularis:
Mixtura, in qua cementitum forma granulari in matrice ferritica existit; Perlita granularis generaliter per recanescentiam sphaeroidizantem obtinetur; (Recanescentia sphaeroidizans: Recanescentia ad carburos in ferro sphaeroidizandos facta);
Bainite superior:
Mixtura ex ferrite aciculari supersaturata et cementite formata, cum temperatura ad intervallum 550–350 ℃ decrescit, cementite inter aciculos ferriti sita; Charactere: aspectu pinnato, frágilis, durities magna; fere sub microscopio optico 500x identificabilis. Bainite inferior
Mixtura ex ferrite aciculari supersaturata et cementite formata, cum temperatura ad intervallum 350–230 ℃ decrescit, sed cementite intra aciculos ferriti sita; Charactere: structuris nigricantibus acicularibus vel foliorum bambusae similibus apparet;
Bainite granularis:
Mixtura ex ferrite blockiformi crassiore et austenite carbonii ditissima composita;
Bainite sine carburo:
Microstructura ex unica phasi lath-like ferriti composita, dicitur etiam bainite ferritica; Charactere: bainite sine carburo generaliter in ferro pauca carbonii habente apparet;
Structura Widmanstätten:
Microstructura multiphase in ferro, ubi fase proeutectoides forma aciculari vel lamellari cum perlite laminari permixta occurrit, quando grana austenitis relativae crassae sunt et velocitas refrigerandi idonea est. Characteristica: grana crassa, cum formis lamellaribus, pinnatis vel triangularibus.
Nuntiae Calidae
EN
