10 Συνηθισμένες Διαδικασίες Συγκόλλησης

1. Επικοινωνίες με ηλεκτρονικό σύστημα Η SMAW συνδέει τα κομμάτια εργασίας μέσω ενός σταθερού τόξου που καίει μεταξύ της ηλεκτροδίου και του κομματιού εργασίας, λιώνοντάς τα και τα δύο για να δημιουργήσει μια ισχυρή σύνδεση. Κατά τη διάρκεια της συγκόλλησης, το επίστρωμα ρητίνης συνεχώς διασπάται και λιώνει, παράγοντας αέριο και σκωρία που προστατεύουν την άκρη της ηλεκτροδίου, το τόξο, τη λιωμένη λεκάνη και την παρακείμενη περιοχή από επιζήμια ατμοσφαιρικά ρύπανση. Ο πυρήνας της ηλεκτροδίου επίσης λιώνει υπό τη θερμότητα του τόξου, εισέρχεται στη λεκάνη ως μέταλλο πλήρωσης που δημιουργεί τη συγκόλληση.

2. Συγκόλληση Με Τόξο Υπό Σκόνη (SAW) Η SAW (συμπεριλαμβανομένης της επιφανειακής συγκόλλησης με τόξο υπό σκόνη και της ηλεκτροσκωριακής επιφανειακής συγκόλλησης) συγκολλά με ένα τόξο που καίει κάτω από ένα στρώμα κοκκώδους ρητίνης. Οι εγγενείς της πλεονεκτήματα — σταθερή ποιότητα συγκόλλησης, υψηλή παραγωγικότητα, απουσία φλας τόξου και ελάχιστη παραγωγή ατμών — την καθιστούν την κύρια διαδικασία συγκόλλησης για δοχεία υπό πίεση, κατασκευή σωλήνων και δοκών/στύλων με κουτιά σε βαριές χαλύβδινες κατασκευές.

3. Συγκόλληση Με Τόξο Βολφραμίου Με Αέριο (GTAW / TIG) Το GTAW χρησιμοποιεί αργόνιο ως προστατευτικό αέριο, γι’ αυτό ονομάζεται επίσης τόξου αργονίου. Το αργόνιο διοχετεύεται γύρω από το τόξο για να απομονώσει τον αέρα από τη ζώνη συγκόλλησης και να αποτρέψει την οξείδωση. Βασιζόμενο στη συμβατική συγκόλληση με τόξο, το GTAW χρησιμοποιεί υψηλό ρεύμα για να λιώσει το συμπληρωματικό μέταλλο σε μια τήγματος λίμνη στο βασικό υλικό, επιτυγχάνοντας μεταλλουργική σύνδεση, ενώ μια συνεχής ροή αργονίου διατηρεί το τηγμένο μέταλλο από την επαφή με το οξυγόνο του αέρα. Αυτό το καθιστά κατάλληλο για τη συγκόλληση ανοξείδωτου χάλυβα και άλλων σιδηρούχων μετάλλων.

4. Συγκόλληση με Οξυ-Καύσιμο Αέριο (OFW) Η OFW χρησιμοποιεί τη φλόγα που παράγεται από την καύση ενός καυσίμου αερίου με ένα οξειδωτικό ως πηγή θερμότητας για να λιώσει το τεμάχιο εργασίας και το συμπληρωματικό υλικό, επιτυγχάνοντας ατομική σύνδεση. Το οξειδωτικό είναι κυρίως οξυγόνο· κοινά καύσιμα αέρια είναι το αιθυνίο και το υγραέριο (LPG).

5. Συγκόλληση με Λέιζερ

Η συγκόλληση με λέιζερ χρησιμοποιεί τη θερμότητα που παράγεται όταν μια εστιασμένη δέσμη λέιζερ πλήττει το εξάρτημα ως πηγή ενέργειας για τη συγκόλληση. Λόγω οπτικών ιδιοτήτων όπως η διάθλαση και η εστίαση, είναι ιδανική για μικρο-εξαρτήματα και περιοχές συγκόλλησης που είναι δύσκολο να προσεγγιστούν. Παρουσιάζει επίσης χαμηλή θερμική είσοδο, ελάχιστη παραμόρφωση συγκόλλησης και ανεξιθραυστότητα σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Λόγω του υψηλού κόστους των εγκαταστάσεων λέιζερ και της χαμηλής απόδοσης ηλεκτρο-οπτικής μετατροπής, η συγκόλληση με λέιζερ δεν έχει ακόμη ευρεία εφαρμογή.

6. Συγκόλληση με προστατευτικό αέριο CO₂ (GMAW‑CO₂) Η συγκόλληση με προστατευτικό αέριο CO₂ είναι κατάλληλη για τη συγκόλληση χαμηλού ανθρακα και υψηλής αντοχής χαμηλοσυνθετικού χάλυβα σε μεγάλα έργα χαλύβδινων κατασκευών. Προσφέρει υψηλή παραγωγικότητα, καλή αντίσταση σε ρωγμές, μικρή παραμόρφωση συγκόλλησης και ευρεία εφαρμοσιμότητα, και μπορεί να συγκολλάει λεπτές και μεσαίου πάχους πλάκες.

7. Συγκόλληση με τριβή Η τριβοσύγκολληση είναι μια διαδικασία συγκόλλησης στερεάς φάσης. Χρησιμοποιεί τη θερμότητα που παράγεται από την τριβή στις επιφάνειες επαφής των τεμαχίων ως πηγή θερμότητας. Υπό σταθερή ή αυξανόμενη πίεση και ροπή, η σχετική κίνηση μεταξύ των άκρων επαφής παράγει τριβική θερμότητα και θερμότητα πλαστικής παραμόρφωσης. Η ζώνη επαφής θερμαίνεται σε θερμοκρασία κοντά (συνήθως κάτω) από το σημείο τήξης, μειώνοντας την αντίσταση ροής του υλικού, βελτιώνοντας την πλαστικότητα και καταργώντας τα οξείδια στη διεπιφάνεια. Με την εφαρμογή πίεσης συμπίεσης, συμβαίνουν πλαστική παραμόρφωση και ροή υλικού· η συγκόλληση επιτυγχάνεται μέσω διασυνοριακής μοριακής διάχυσης και ανακρυστάλλωσης.

8. Υπερηχητική συγκόλληση Η υπερηχητική συγκόλληση μεταδίδει κύματα υψηλής συχνότητας στις επιφάνειες δύο τεμαχίων. Υπό πίεση, οι επιφάνειες τρίβονται μεταξύ τους, δημιουργώντας σύντηξη σε μοριακό επίπεδο.

9. Κολλητική συγκόλληση

Η κολλητική σύνδεση ενώνει τα κομμάτια εργασίας χρησιμοποιώντας μεταλλικά γεμίσματα με σημείο τήξης όχι υψηλότερο των 450°C. Το σύνολο θερμαίνεται σε θερμοκρασία υψηλότερη από το σημείο τήξης του μεταλλικού γεμίσματος, αλλά χαμηλότερη από το σημείο τήξης του βασικού μετάλλου. Το μεταλλικό γέμισμα διασπείρεται στις επιφάνειες της σύνδεσης που είναι στενά προσαρμοσμένες, μέσω καπιλλαρικής δράσης ή επιβράσεως. Οι κράματα κολλητικού υλικού για κολλητική σύνδεση έχουν θερμοκρασία υγροποίησης ≤450°C και είναι συνήθως μη σιδηρούχα. Το όριο των 450°C διαχωρίζει την κολλητική σύνδεση από την κολλητική σύνδεση με υψηλή θερμοκρασία. Οι περισσότερες παράμετροι διαδικασίας και οι παράγοντες που επηρεάζουν την κολλητική σύνδεση με υψηλή θερμοκρασία ισχύουν επίσης και για την κολλητική σύνδεση. Βιομηχανικοί όροι όπως κολλητική σύνδεση, σκληρή κολλητική σύνδεση και ασημένια κολλητική σύνδεση χρησιμοποιούνται για να διαχωριστούν η κολλητική σύνδεση και η κολλητική σύνδεση με υψηλή θερμοκρασία.

10. Κολλητική σύνδεση με υψηλή θερμοκρασία Το κολλητικό συγκόλλημα είναι μια διαδικασία σύνδεσης υψηλής θερμοκρασίας. Οι περισσότερες θερμοκρασίες κολλητικού συγκολλήματος κυμαίνονται από 1200 έως 1400°F, πολύ υψηλότερες από τη συγκόλληση με κολλητικό μέταλλο αλλά χαμηλότερες από τη συγκόλληση με τήξη. Όπως και η συγκόλληση με κολλητικό μέταλλο, το κολλητικό συγκόλλημα βασίζεται στην καπιλλαρική δράση για να γεμίσει τις συνδέσεις με κολλητικό μέταλλο. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία κραμάτων κολλητικού μετάλλου για τη σύνδεση σχεδόν όλων των μετάλλων και κραμάτων μετάλλων.

Πηγή: Welding Technology Summit